Thursday, April 10, 2014

ဒႆမ၅ လက္ေျဖာင့္ရိုင္ဖယ္မ်ား




      ဒုတိယ ကမာၻစစ္ မတိုင္ခင္ကပင္ တြင္တြင္က်ယ္က်ယ္ စတင္ အသံုးျပဳခဲ့ေသာ လက္ေျဖာင့္ပစ္ခတ္ျခင္း(သို႕) စႏိုက္ပါ ရိုင္ဖယ္မ်ားသည္ တိက်ျခင္း၊ ရန္သူကို အခ်ိန္ႏွင့္အမွ်ဖိအားေပး ခ်ိန္းေျခာက္ထားႏိုင္ျခင္း၊ ေဘးထြက္ဆိုးက်ိဳးနဲပါးျခင္း ရန္သူ႕ေနာက္ပိုင္းနယ္ေျမထိ ဝင္ေရာက္လွဳပ္ရွားႏိုင္ျခင္း၊  တန္ဖိုးၾကီးပစ္မွတ္မ်ားကို ေခ်မွဳန္းရန္ သင့္ေတာ္ျခင္းတို႔ေၾကာင့္ ယေန႔ေခတ္မီ စစ္ပြဲမ်ားတြင္ မပါမျဖစ္ေသာ စစ္အဂၤါတစ္ရပ္သဖြယ္ ထည့္သြင္းအသံုးျပဳလာၾကပါသည္။ ဒႆမ ၃၀၃ ရိုင္ဖယ္မ်ား၊ ၇.၆၂မမ ရိုင္ဖယ္မ်ားသည္ လက္ေျဖာင့္ ေသႏွတ္သမားမ်ား စိတ္ၾကိဳက္ ေသႏွတ္မ်ား ျဖစ္ေသာ္လည္း ထို အစြမ္းထက္လွေသာ လက္ေျဖာင့္ ေသႏွတ္သမားမ်ားအတြက္ ပိုမိုကြာေဝးေသာ ရန္သူ႕လက္ႏွက္ၾကီးငယ္ တစ္ကမ္း၏ အလြန္မွ ေခ်မွဳန္းႏိုင္ရန္၊ လူသားပစ္မွတ္မ်ားသာမက ယာဥ္ႏွင့္ အျခားေသာ ပစၥည္းမ်ားကိုမွာ တိုက္ခိုက္ႏိုင္စြမ္းရွိေစရန္ ျမင့္မားေသာ နည္းပညာမ်ား ေပါင္းစပ္ကာ အဆင့္ျမင့္တင္ၾကရာတြင္ ဒႆမ၅ က်ည္သံုး လက္ေျဖာင့္ ရိုင္ဖယ္မ်ားေပၚထြက္လာခဲ့ၾကသည္။

ဒႆမ၅ စက္ေသနွတ္ကို တာေဝးပစ္ခတ္ခဲ့ပံု

 ဒႆမ၅ က်ည္မ်ားကို ျဗိတိသွ်တပ္မေတာ္က စတင္အသံုးျပဳခဲ့ျပီး စက္ေသႏွတ္ၾကီးမ်ားတြင္ ထည့္သြင္းပစ္ခဲ့ခဲ့သည္။ သို႕ေသာ္ ထိုက်ည္အမ်ိဳးအစား၏ တာေဝးပစ္ခတ္မွဳ ေကာင္းျခင္းကို အသံုးခ်ႏိုင္ရန္အတြက္ ဗီယက္နမ္စစ္ပြဲအတြင္းတြင္ အေမရိကန္တပ္မ်ားက ဒႆမ၅ စက္ေသႏွတ္ၾကီးမ်ားကို တာေဝးၾကည့္တယ္လီစကုတ္မ်ား တပ္ဆင္၍ ခံစစ္ေနရာမ်ားတြင္ အသံုးျပဳခဲ့ၾကသည္။ ၁၉၆၇ ခုႏွစ္ ဗီယက္နမ္တြင္ အေမရိကန္၏ လက္ေျဖာင့္ေသႏွတ္သမား Carlos Hathcock သည္ တယ္လီစကုပ္ တပ္ဆင္ထားေသာ M2 ဘေရာင္နင္ စက္ေသႏွတ္ျဖင့္ အကြာအေဝး ၂၀၉၀ မီတာမွ ပစ္မွတ္ကို ေခ်မွဳန္းႏိုင္ခဲ့ကာ အေဝးဆံုး လက္ေျဖာင့္ပစ္ခတ္ႏိုင္သည့္ မွတ္တမ္းဝင္ျဖစ္ခဲ့သည္။ ထို႕ေၾကာင့္ပင္ ဒုတိယကမာၻစစ္တြင္ စတင္ခဲ့ျပီး အသံုးျပဳေနဆဲျဖစ္ေသာ္လည္း ေခတ္ကုန္လုျဖစ္ေနသည့္ တင့္ကားပစ္ရိုင္ဖယ္မ်ား၏ က႑သည္ တစ္ဖန္ျပန္လည္ ဆန္းသစ္လာခဲ့သည္။

ဒုတိယကမာၻစစ္ အတြင္းက ဒႆမ၅ တင့္ကားပစ္ရိုင္ဖယ္ Boys ႏွင့္ ျဗိတိသွ်စစ္သား

ဒုတိယကမာၻစစ္မတိုင္မီႏွင့္ ဒုတိယကမာၻစစ္အတြင္းမွာပင္ ေျခလ်င္တပ္ဖြဲ႔မ်ားအတြက္ တင့္ဖ်က္ လက္ႏွက္အမ်ိဳးမ်ိဳးကို တီထႊင္ခဲ့ၾကရာ တင့္ကားပစ္ ရိုင္ဖယ္မ်ားလဲ အပါအဝင္ျဖစ္သည္။ ဂ်ပန္၊ ဂ်ာမနီ၊ ဆြစ္ဇာလန္၊ ဆိုဗီယက္တို႔နွင့္အျပိဳင္ ျဗိတိသွ်ႏွင့္ အေမရိကန္တို႔က ဒႆမ၅ တင့္ကားပစ္ရိုင္ဖယ္မ်ားကို အသံုးျပဳခဲ့ၾကသည္။ သို႕ေသာ္ ပင္မ တိုက္ပြဲဝင္ တင့္ကားတို႔၏ သံခ်ပ္ကာ အကာကြယ္တိုးတက္လာမွဳေၾကာင့္ ေခတ္ကုန္လု ျဖစ္ေနေသာ ထိုရိုင္ဖယ္မ်ားသည္ ဗီယက္နမ္စစ္ပြဲ အျပီးတြင္ အသြင္သစ္တစ္မ်ိဳးျဖင့္ ေခတ္သစ္စစ္ပြဲမ်ားဆီသို႕ ဝင္ေရာက္လာခဲ့သည္။ ထိုလက္ႏွက္မ်ားသည္ တာေဝးပစ္ လက္ေျဖာင့္ ရိုင္ဖယ္မ်ားအျဖစ္ ေပၚထြက္လာခဲ့ရာ တစ္မိုင္ဝန္းက်င္ အကြာအေဝးမွ လူသားပစ္မွတ္မ်ားသာမက အေပါ့စားသံခ်ပ္ကာကားအထိ ေခ်မွဳန္းႏိုင္ေသာ လက္ႏွက္မ်ားအျဖစ္ အစြမ္းထက္လ်က္ရွိသည္။ 

Anti-materiel rifle Barrett M82

၁၉၉၀ ဝန္းက်င္မ်ားဆီက စတင္တပ္ဆင္ခဲ့ဟန္ ရွိေသာ္လည္း အဆင့္ဆင့္ ျပဳျပင္တိုးတက္ခဲ့ရာ ၂၀၀၀ခုႏွစ္ေနာက္ပိုင္း အီရတ္ႏွင့္ အာဖကန္စစ္ေျမျပင္မ်ားတြင္ လက္စြမ္းအျပဆံုး လက္ေျဖာင့္ေသႏွတ္မ်ားအျဖစ္ မွတ္တမ္းဝင္ခဲ့သည္အထိ တိုးတက္လာခဲ့သည္။ အေမရိကန္ အထူးတပ္ဖြဲ႕သံုး Anti-materiel rifle ျဖစ္သည့္ Barrett M82 သည္ အီရတ္စစ္ေျမျပင္ႏွင့္ အာဖကန္စစ္ေျမျပင္တြင္ အစြမ္းျပဆံုး လက္ႏွက္တစ္ခုျဖစ္သည္။ အကြာအေဝး ၁မိုင္ ခန္႔ထိသာ ထိေရာက္မွဳရွိသည္ဟု သတ္မွတ္ခဲ့ၾကေသာ္လည္း အဆင့္ျမင့္လာသည့္ တိုင္းတာေရး ကိရိယာမ်ားႏွင့္ ခ်ိန္ဆိုဒ္မ်ားေၾကာင့္ တစ္မိုင္အေက်ာ္ မီတာ ၂၀၀၀ခန္႔ထိ ပစ္ခတ္ႏိုင္သည္။ သို႕ေသာ္ ၂၀၀၄ခုႏွစ္ မတ္လ အတြင္းက အေမရိကန္ရိန္းဂ်ား တပ္ဖြဲ႕ဝင္က အကြာအေဝး မီတာ ၂၃၀၀(တစ္မိုင္ခြဲခန္႕) မွ ပစ္မွတ္ကို ပစ္ခတ္ျပီး စံခ်ိန္ခ်ိဳးထားခဲ့သည္။ 

TAC-50

သို႔ေသာ္ လက္ေျဖာင့္ရိုင္ဖယ္ သီးသန္႔ျဖစ္သည့္ TAC-50 ဒႆမ၅က်ည္သံုး ရိုင္ဖယ္၏ ၂၀၀၂ခုႏွစ္ အာဖကန္စစ္ေျမျပင္မွ ကေနဒါတပ္ဖြဲ႕မ်ား၏ စံခ်ိန္ မီတာ ၂၄၃၀ ကို မေက်ာ္ျဖတ္ႏိုင္ေသးေပ။ TAC-50 ဒႆမ၅က်ည္သံုး လက္ေျဖာင့္ရိုင္ဖယ္သည္ ၂၀၀၀ခုႏွစ္တြင္ အေမရိကန္ McMillan Firearms Manufacturing မွ အေျမာက္အမ်ား ထုတ္လုပ္ျပီး အေမရိကန္မဟုတ္ေသာ အျခားတပ္ဖြဲ႔မ်ားတြင္ အမ်ားဆံုး အသံုးျပဳသည္။ ကေနဒါ တပ္ဖြဲ႕မ်ားကပင္ ၂၀၀၂ခုႏွစ္အတြင္း မီတာ ၂၃၁၀ျဖင့္တစ္ၾကိမ္၊ မီတာ ၂၄၃၀ျဖင့္ တစ္ၾကိမ္ စံခ်ိန္ခ်ိဳးထားခဲ့သည္။ သို႕ေသာ္ ၂၀၀၉ခုႏွစ္ ႏိုဝင္ဘာတြင္ ျဗိတိသွ်လက္ေျဖာင့္ ေသႏွတ္သမားက ဒႆမ၃၃၈ က်ည္သံုးကာ အကြာအေဝး ၂၄၇၅ မီတာျဖင့္ စံခ်ိန္ ခ်ိဳးခဲ့သည္။ သို႕ေသာ္ ၂၀၁၂ခုႏွစ္တြင္ ၾသစေတးလ် တပ္ဖြဲ႕ဝင္မွ M82 ရိုင္ဖယ္ျဖင့္ အကြာအေဝး ၂၈၁၅ မီတာမွ ပစ္မွတ္ကို ေခ်မွဳန္းကာ စံခ်ိန္သစ္ယူသြားခဲ့သည္။ ဒႆမ၅ မီလီမီတာ က်ည္ဆံမ်ားကို လက္ေျဖာင့္တပ္ဖြဲ႕သံုးအတြက္ အဆင့္ျမင့္ေပးလာႏိုင္ျခင္း၊ ခ်ိန္ဆိုဒ္မ်ား တာေဝး အတိုင္းအတာႏွင့္ အကူပစၥည္းမ်ား တိုးတက္လာျခင္းေၾကာင့္ မူလသတ္မွတ္ထားသည့္ ထိေရာက္အကြာအေဝးထက္ ပိုမိုထိေရာက္စြာ ပစ္ခတ္လာႏိုင္သည္။ 


KIA တပ္ဖြဲ႔သံုး တာေဝးပစ္ ဒႆမ၅ စက္ေသႏွတ္ပစ္ခတ္ေနစဥ္

ထို႕အျပင္ အျခား က်ည္မ်ားႏွင့္မတူပဲ ဒႆမ၅ က်ည္မ်ား၏ အဖ်က္စြမ္းသည္ လူသားပစ္မွတ္မ်ားအေပၚ လံုေလာက္သည္ထက္ သာလြန္သည့္ အတိုင္းအတာတြင္ ရွိသျဖင့္ ႏိုင္ငံတကာ တပ္မေတာ္မ်ားက သေဘာက်ၾကသည္။ ဒႆမ၅ ရိုင္ဖယ္မ်ားသည္ အဆင့္ျမင့္ရွာေဖြေရး ကိရိယာမ်ားႏွင့္တြဲဖက္ကာ သံခ်ပ္ကာ အေပါ့စားမ်ားႏွင့္ ကြန္ကရိအကာအကြယ္မ်ားကို ေဖါက္ထႊင္းေခ်မွဳန္းႏိုင္ေသာ္လည္း  ပိုမိုထူထဲေသာ တင့္ကဲ့သို႔သံခ်ပ္ကာ အကာအကြယ္ႏွင့္ အခိုင္အမာဘန္ကာမ်ား အကာအကြယ္မ်ား ေနာက္မွ ပစ္မွတ္မ်ားကို တိုက္ခိုက္ရာတြင္ အနည္းငယ္ လိုအပ္ခ်က္ ရွိေနဆဲျဖစ္ေသာေၾကာင့္ ၁၄.၅ မမႏွင့္ ၂၀မမ က်ည္မ်ားကို အသံုးျပဳ ပစ္ခတ္ႏိုင္ရန္အထိ ရည္ရြယ္ခဲ့ၾကသည္။ သို႔ေသာ္ ေျခလ်င္ႏွင့္ အထူးတပ္ဖြဲ႕မ်ားအတြက္ ၾကီးမားေလးလံသျဖင့္ ဒႆမ၅ ရိုင္ဖယ္မ်ားကသာ ဖ်က္အားျပင္းတာေဝး လက္ေျဖာင့္ ရိုင္ဖယ္မ်ား အျဖစ္ ယေန႕တိုင္ ႏိုင္ငံတကာ တပ္မေတာ္မ်ားတြင္ အသံုးျပဳၾကသည္။

M-82 With remote control

ထို ဒႆမ၅ ရိုင္ဖယ္မ်ားကိုပင္ လူျဖင့္ ပစ္ခတ္ရန္ မလိုပဲ အေဝးထိန္းစနစ္ျဖင့္ တြက္ခ်က္ပစ္ခတ္ႏိုင္ရန္ စီစဥ္ခဲ့ၾကရာ အေမရိကန္၏ M82 ရိုင္ဖယ္မ်ားသည္ အသင့္ေတာ္ဆံုးအျဖစ္ ေရြးျခယ္ခဲ့ၾကသည္။ သို႕ေသာ္ နည္းပညာလိုအပ္ခ်က္ႏွင့္ ကုန္က်စားရိတ္ေၾကာင့္ အသံုးျပဳမွဳ နည္းပါးသည္။ 

ဆီးရီးယားစစ္ပြဲတြင္းသံုး လက္ျဖစ္ အေဝးထိန္း ဒႆမ၅  စႏိုက္ပါစနစ္

သို႕ေသာ္ ေပါမ်ားစြာ ဝယ္ယူရရွိႏိုင္ေသာ အီလက္ေထာနစ္ပစၥည္းမ်ားနွင့္ နည္းပညာမ်ားေၾကာင့္ ဒႆမ၅ ရိုင္ဖယ္မ်ားကိုပင္ လက္လုပ္ ရီမုစနစ္မ်ား ကင္မရာမ်ား တပ္ဆင္ကာ ျမိဳ႕တြင္းတိုက္ပြဲမ်ားတြင္ တြင္တြင္က်ယ္က်ယ္ အသံုးျပဳလာေနသည္ကို ဆီးရီးယားကဲ့သို႕ စစ္ပြဲမ်ားတြင္ ေတြ႕ရွိလာရသည္။ အေမရိကန္ႏွင့္ မဟာမိတ္တို႔၏ ထိုေအာင္ျမင္ေသာ စနစ္ကို တုပကာ တရုတ္ႏွင့္ အျခား လက္ႏွက္ထုတ္လုပ္သည့္ ႏိုင္ငံမ်ားကလဲ တီထႊင္ထုတ္လုပ္ခဲ့ၾကသည္။ 

ဝတပ္ဖြဲ႔သံုး QUB-10
ဝ တပ္မေတာ္သံုး

 

 

 

 

KIA တပ္မေတာ္သံုး

 

 

 

 

 

 

 

အိမ္နီးခ်င္း ထိုင္းႏိုင္ငံ၊ တရုတ္ႏိုင္ငံ၊ အိႏၵိယႏိုင္ငံ ႏွင့္ ဘဂၤလားေဒ့ခ်္ ႏိုင္ငံတို႕တြင္လဲ ဒႆမ၅ စႏိုက္ပါရိုင္ဖယ္မ်ားကိုအသံုးျပဳျပီး ျမန္မာျပည္တြင္းရွိ KIA တပ္ဖြဲ႕မ်ားႏွင့္ ဝ တပ္ဖြဲ႔မ်ားတြင္ တရုတ္လုပ္ QUB-10 ကဲ့သလို႕ အဆင့္ျမင့္ ဒႆမ၅ က်ည္သံုး စႏိုက္ပါရိုင္ဖယ္မ်ား တြင္က်ယ္စြာ အသံုးျပဳလ်က္ရွိသည္။
က်န္းမာခ်မ္းသာၾကပါေစ။   


Wednesday, April 9, 2014

ကမာၻေက်ာ္ တင့္ကားပ်ံမ်ား အေၾကာင္း

(ေဆာင္းပါးရွင္ ကုိ Sky Hunter၏ ကမာၻေက်ာ္ တင့္ကားပ်ံမ်ားအေၾကာင္း ေဆာင္းပါးအား
 ေဖာ္ျပေပးလိုက္ပါသည္။ မိမိတို႔ ေလတပ္၏ အဓိက တိုက္ခိုက္ေရးရဟတ္ယာဥ္အမ်ိဴးစားျဖစ္ေသာ Mi-35PN ရဟတ္ယာဥ္မ်ားအေၾကာင္းပါဝင္ တင္ဆက္ေပးထားသျဖင့္ စိတ္ဝင္စားသူ ညီ၊အစ္ကိုမ်ားအတြက္ တန္ဖိုးရွိသည့္ ေဆာင္းပါးတစ္ပုဒ္ျဖစ္ပါသည္။)



ဆုိဗီယက္တုိ႔၏ Mi-24ရဟတ္ယာဥ္မ်ားကုိ ၁၉၆၉ခုႏွစ္မွ စတင္အသုံးျပဳခဲ့ရာ ယေန႔ထိတုိင္ပင္ျဖစ္သည္။ကမာၻတုိက္ခုိက္ေရး ရဟတ္ယာဥ္ သမုိင္းေၾကာင္းတြင္ အရွည္လ်ားဆုံးနဲ႔ ထုပ္လုပ္မူႏွင့္ သုံးစြဲေသာႏုိင္ငံ အေရအတြက္ အမ်ားဆုံး တုိက္ခုိက္ေရး ရဟတ္ယာဥ္လည္း ျဖစ္သည္။

ဗီယက္နမ္စစ္ပြဲအစက အေမရိကန္တပ္ဖြဲ႕မ်ားသည္ ေျခလ်ွင္တပ္ဖြဲ႕မ်ားကုိ အနီးကပ္ ပစ္ကူေပးရာတြင္ တုိက္ေလယာဥ္မ်ား အသုံးျပဳရာ ဖ်က္စြမ္းအားၾကီးမားေသာ္လည္း လုံးေထြးတုိက္ခုိက္ေနေသာ ရင္ဆုိက္ တုိက္ပြဲမ်ားတြင္ ထိေရာက္စြာ ပစ္ကူေပးႏုိင္မူ အားနည္းသည္။ထုိ႔ေၾကာင့္ ရဟတ္ယာဥ္ခ်ီစစ္ဆင္ေရးမ်ားတြင္ အသုံးျပဳေနေသာ UH-1(Bell-205)ရဟတ္ယာဥ္မ်ားကုိ လက္နက္တပ္ဆင္ေစျခင္းျဖင့္ ထိေရာက္ေသာ ျပစ္ကူ ျပစ္အား ေပးစြမ္းႏုိင္ခဲ့သည္။ထုိသည္မွာ တုိက္ခုိက္ေရး ရဟတ္ယာဥ္မ်ား၏ သမုိင္းအစပင္ျဖစ္သည္။

သုိ႔ေသာ္ UH-1ရဟတ္ယာဥ္မ်ားသည္ တုိက္ခုိက္ေရးသီးသန္႔မဟုတ္ပဲ သယ္ယူပုိ႔ေဆာင္ေရး ရဟတ္ယာဥ္သာ ျဖစ္ျခင္းေၾကာင့္ တုိက္ခုိက္ေရးသီးသန္႔ျဖစ္ျပီး ရန္သူ၏ တန္ျပန္ပစ္ခတ္မူကုိ အကာအကြယ္ေပးႏုိင္ေသာ က်ဥ္ကာ စနစ္တပ္ဆင္ထားသည့္ တုိက္ခုိက္ေရး ရဟတ္ယာဥ္ကုိ စတင္တည္ေဆာက္ခဲ့ရာ Bell AH-1 Cobra ရဟတ္ယာဥ္ စတင္ေပၚေပါက္လာခဲ့သည္။

၁၉၆၀ျပည့္ႏွစ္တြင္ ဆုိဗီယက္ၾကည္းတပ္မွ ေျခလ်ွင္တပ္ဖြဲ႔မ်ားကုိ သယ္ေဆာင္ႏုိင္ျပီး အနီးကပ္ျပစ္ကူေပးႏုိင္ေသာ ရဟတ္ယာဥ္ တစ္မ်ိဳးကုိ ထုပ္လုပ္ရန္ အလုိရွိခဲ့သည္။စစ္ေျမျပင္တြင္ တုိက္ပြဲဝင္ စစ္သည္မ်ားအတြက္ လုိအပ္ေသာ ပစ္ကူ အကာအကြယ္ႏွင့္ တင့္ကားရန္မွ ကာကြယ္ရန္ ရဟတ္ယာဥ္ တစ္မ်ိဳးကုိ Mil Moscow Helicopter Plantကုိ တာဝန္ေပးအပ္ခဲ့သည္။Mil ရဟတ္ယာဥ္ ထုပ္လုပ္ေရး ဒီဇုိင္းနာမ်ားက တုိက္ခုိက္ေရးရဟတ္ယာဥ္အတြက္ အလတ္စားကုိယ္ထည္ရွိေသာ အရပ္ဖက္သုံး V-22ရဟတ္ယာဥ္ကုိ အေျခခံကာ တည္ေဆာက္ရန္ ေရြးခ်ယ္ခဲ့က်သည္။ထုိတုိက္ခုိက္ေရး ရဟတ္ယာဥ္တြင္ အနီးကပ္ ပစ္ကူေပးရန္ စက္အေျမာက္ႏွင့္ ေရာ့ကတ္ဒုံးမ်ား တင့္ဖ်က္လက္နက္မ်ား တပ္ဆင္ထားျပီး စစ္သည္ငါးဦးႏွင့္အထက္ သယ္ေဆာင္ႏုိင္ရန္ တင္ဒါေခၚေပးခဲ့သည္။ပထမဦးဆုံးေသာ စမ္းသပ္ပုံစံ ရဟတ္ယာဥ္မွာ စစ္သည္ ၈ဦး တင္ေဆာင္ႏုိင္ျပီး 9M 17 Phalanga တင့္ဖ်က္ဒုံး ႏွစ္လုံးသယ္ေဆာင္ႏုိင္ေသာ Yellow 24ဟု အမည္ရေသာ ရဟတ္ယာဥ္ကုိ ၁၉၆၈ ေမလ ၆ရက္ေန႔တြင္ စတင္ပ်ံသန္းခဲ့သည္။ထုိ႔ေနာက္ ၁၈လအၾကာ ၁၉၇၀ခုႏွစ္တြင္ Mi-24ျဖစ္လာမည့္ ဒီဇုိင္းကုိ ေအာင္ျမင္စြာ ထုပ္လုပ္ႏုိင္ခဲ့သည္။ထုိရဟတ္ယာဥ္တြင္ ေအာက္သုိ႔ ၁၂ဒီဂရီႏွိမ့္ခ်ထားေသာ ေတာင္ပံငယ္ တစ္ခု တပ္ဆင္ထားျပီး ေရာ့ကတ္ဒုံးမ်ားကုိ တပ္ဆင္ႏုိင္ေသာ ေနရာႏွစ္ခုႏွင့္ မူလ ကုိယ္ထည္တြင္ တပ္ဆင္ခဲ့ေသာ တင့္ဖ်က္ဒုံးကုိ ေတာင္ပံထိပ္တြင္ ႏွစ္လုံးတြဲ အျဖစ္ ေျပာင္းလဲ ခ်ိတ္ဆဲြခဲ့သည္။အေနာက္ ပန္ကာအား ညာမွ ဘယ္သုိ႔ ေျပာင္းလဲ တပ္ဆင္ခဲ့သည္။ဘီးေခါက္သိမ္းႏုိင္ေသာေၾကာင့္ မူလသာမန္ပ်ံႏႈန္း 185km/hrမွ 200km/hr အထိ တုိးတက္ ပ်ံသန္းလာႏုိင္ခဲ့သည္။၁၂.၇မမ စက္အေျမာက္အား ကုိယ္ထည္နေဘးမွ အေရွသုိ႔ ေျပာင္းလဲတပ္ဆင္ခဲ့သည္။မူလ အင္ဂ်င္တစ္လုံးမွ TV-3 117 တာဘုိရွက္ဖ္ အင္ဂ်င္ႏွစ္လုံးကုိ ေျပာင္းလဲ တပ္ဆင္ခဲ့သည္။


 Mi-24၏ ပထမဆုံးေသာ စစ္ဆင္ေရးမွာ အီသီယုိးပီးယားတပ္မေတာ္မွ ဆုိမာလီယာတပ္ဖြဲ႔မ်ား က်ဳးေက်ာ္မူကုိ ဟန္႔တားေသာ Ogardenစစ္ပြဲျဖစ္သည္။အေရွေတာင္အာရွတြင္လည္း ဗီယက္နမ္ေလတပ္မွ ကမ ၻဒီးယားမွ ပုိေပါ့၏ ခမာနီတပ္ဖြဲ႔မ်ား က်ဳးေက်ာ္မူကုိ တုိက္ခုိက္ခဲ့ေသာ စစ္ပြဲျဖစ္သည္။ထုိစစ္ပြဲတြင္ ခမာနီမ်ားကုိ အထိနာေအာင္ တုိက္ခုိက္ႏုိင္ခဲ့သည္။


Mi-24၏ အထင္ရွားဆုံးေသာ စစ္ဆင္ေရးမွာ မူဂ်ာဟစ္သူပုန္မ်ားကုိ ႏွိမ္နင္းေသာ ဆုိဗီယက္-အာဖဂန္စစ္ပြဲျဖစ္သည္။ထုိစစ္ပြဲတြင္ Mi-8ႏွင့္ Mi-24ရဟတ္ယာဥ္တုိ႔သည္ ဆုိဗီယက္ ေျခလ်ွင္ တပ္ဖြဲ႕မ်ားကုိ ေရႊ႕ေျပာင္းကာ စစ္ဆင္ေစႏုိင္ခဲ့ျပီး Mi-24ရဟတ္ယာဥ္မ်ားျဖင့္ ထိထိေရာက္ေရာက္ ပစ္ကူေပးႏုိင္ခဲ့သည္။မူဂ်ာဟစ္မ်ား၏ ပင္မစခန္းမ်ားကုိ ရဟတ္ယာဥ္မွ ေပါင္၅၅၀ဗုံးမ်ားသယ္ေဆာင္ကာ ထိထိေရာက္ေရာက္ တုိက္ခုိက္ႏုိင္ခဲ့သည္။မူဂ်ာဟစ္ သူပုန္မ်ားသည္ အေမရိကန္အတြက္ ဘိန္းျဖန္႔ျဖဴးေပးရာတြင္ အေကာင္းဆုံးေသာ သူပုန္မ်ားျဖစ္ရာ CIAမွ မူဂ်ာဟစ္သူပုနိမ်ားကုိ ပခုံးထမ္း တာတုိပစ္ ေလေၾကာင္းရန္ကာကြယ္ေရး Stingerဒုံးမ်ား ေထာက္ပံေပးအပ္ခဲ့သည္။Mi-24ရဟတ္ယာဥ္၏ ပင္မကုိယ္ထည္သည္ ၁၂.၇ေလယာဥ္ျပစ္ စက္ေသနတ္မ်ားျဖင့္ ပစ္ခတ္လ်ွင္ေတာင္ က်ဥ္ဆံေဖာက္ထြင္းႏုိင္မူ မရွိေပ။ထုိ႔ေၾကာင့္ အပူေငြ႕ရွာ ပခုံးထမ္းဒုံးမ်ားကုိ မူဂ်ာဟစ္ သူပုန္မ်ားအားေပးအပ္ခဲ့သည္။Mi-24၏ အာဖဂန္စစ္ပြဲအတြင္းပထမဆုံးေသာ ပစ္ခ်ခံရမူမွာ ၁၉၇၉ခုႏွစ္ ဇူလုိင္လ ၁၈ရက္ေန႔တြင္ ပခုံးထမ္းဒုံးျဖင့္ ပစ္ခ်ခံခဲ့ရသည္။သုိ႔ေသာ္ ေနာက္ပုိင္းတြင္ ရဟတ္ယာဥ္အား အပူေငြ႕ရွာ လက္နက္မ်ား အႏၲရယ္မွ ကင္းေဝးေစရန္ Radar Warning Receiver(RWR) ဒုံးအခ်က္ေပးစနစ္ႏွင့္ မီးက်ဥ္ပစ္လႊတ္ျပီး ဒုံးအား လမ္းလႊဲေသာ စနစ္ Flaresမ်ား တပ္ဆင္လာခဲ့သလုိ အင္ဂ်င္မွ ထြက္ေသာ အပူကုိ ေလ်ာ့ခ်ေပးေသာ Heat Reduce Shield(HRS)မ်ား တပ္ဆင္ခဲ့ေသာအခါ Stingerဒုံးမ်ား အသက္မဲ့ခဲ့ရပါသည္။

Mi-24ရဟတ္ယာဥ္ကုိ ေနတုိးမွ လ်ိဳ႕ဝွက္အေခၚ Hindဟု နာမည္ေပးထားပါသည္။ဆုိဗီယက္ေလသူရဲမ်ားမွ ၁၂.၇စက္အေျမာက္က်ဥ္မ်ားပါ ကာကြယ္ႏုိင္ျပီး ပစ္အားမွာ ေျခလ်ွင္တပ္ရင္း သုံးရင္းစာနီးပါးရွိေသာ ထုိရဟတ္ယာဥ္ကုိ တင့္ကားပ်ံမ်ား(Flying Tank)ဟု ေခၚေဝၚခဲ့က်သည္။မတြင္က်ယ္ေသာ ခ်စ္စႏုိးအမည္မွာ ရဟတ္ယာဥ္၏ဦးပုိင္းသည္ မိေခါင္း၏ ေခါင္းကဲ့သုိ႔ ရွိေသာေၾကာင့္ မိေခ်ာင္း(Crocodile)ဟု ေခၚဆုိခဲ့သည္။

Mi-24၏အေစာပုိင္းမ်ိဳးကြဲမ်ားသည္ ရဟတ္ယာဥ္၏ ေရွပုိင္းတြင္ ၁၂.၇စက္အေျမာက္ တစ္လက္တပ္ဆင္ထားျပီး က်ဥ္ေတာင့္ေရ ၁၄၇၀ေတာင့္ သယ္ေဆာင္ႏုိင္သည္။Mi-24 VPႏွင့္ Mi-24VMတုိ႔တြင္ အေသတပ္ဆင္ထားေသာ GSh-23L ၁၂.၇မမ စက္အေျမာက္ႏွစ္လက္တပ္ဆင္ကာ က်ဥ္၄၅၀ေတာင့္ သယ္ေဆာင္ႏုိင္သည္။ေတာင္ပံအတြင္း လက္နက္တပ္ဆင္ႏုိင္ေသာ ေနရာတြင္ 500kg အေလးခ်ိန္ရွိေသာ လက္နက္ကုိ သယ္ေဆာင္ႏုိင္ျပီး ေတာင္ပံ၏ အျပင္လက္နက္တပ္ဆင္ႏုိင္ေသာ ေနရာတြင္ 250kg အေလးခ်ိန္ရွိ လက္နက္မ်ား တပ္ဆင္ႏုိင္သည္။ေတာင္ပံအဖ်ားတြင္ 9M-17 Phalanga တင့္ဖ်က္ဒုံး တပ္ဆင္ႏုိင္သည္။



ပထမမ်ိဳးဆက္ Hind-A/B/C/D

Mi-24 ရဟတ္ယာဥ္ကုိ အၾကမ္းဖ်င္း မ်ိဳးဆက္ သုံးခု ခြဲျခားႏုိင္ပါသည္။ပထမမ်ိဳးကြဲမွာ Mi-24Aမွ Mi-24Dအထိ သတ္မွတ္ထားပါသည္။ပထမမ်ိဳးဆက္ Mi-24AမွMi-24 HindCအထိ V-24ရဟတ္ယာဥ္ပုံေဟာင္း အတုိင္းသာျဖစ္သည္။Mi-24Dမွ စတင္ကာ ေရွေနာက္ တစ္ခုစီ ကြဲျပားသြားေသာ ေလယာဥ္ ေပါင္းမုိး(Canopy)ႏွင့္ ပုံစံ အသစ္ျဖစ္ေပၚလာသည္။Flareမ်ား ရန္သူမိတ္ေဆြ ခြဲျခားေသာ IFFစနစ္မ်ား အင္ဂ်င္ေလဝင္ေပါက္ ဖုန္ကာစနစ္ Dust Shieldမ်ား ပါဝင္လာသည္။ေျပာင္းေလးေပါက္ပါဝင္ေသာ GSh-23 ၁၂.၇မမ စက္အေျမာက္ႏွင့္ က်ဥ္ ၁၄၇၀ေတာင့္ သယ္ေဆာင္ႏုိင္သည္။၅၇မမ S-5ေရာ့ကတ္ႏွင့္ ၂၄၀မမ C-24အၾကီးစား ေရာ့ကတ္မ်ား သယ္ေဆာင္ႏုိင္ပါသည္။ေပါင္ ၂၅၀ဗုံးမ်ားႏွင့္ ေပါင္ ၅၅၀ဗုံးမ်ားကုိလည္း သယ္ေဆာင္ႏုိင္ပါသည္။တင့္ဖ်က္ဒုံးအျဖစ္ 9M-17 Phalagan ဒုံး ေလးလုံးသယ္ေဆာင္ႏုိင္ပါတယ္။ေဒသတြင္း Mi-24Dမ်ားကုိ အိႏၷိယ ဗီယက္နမ္ အင္ဒုိနီးရွားတုိ႔မွ အသုံးျပဳလ်ွက္ရွိပါတယ္။

ဒုတိယမ်ိဳးဆက္ Mi-24V Hind-Eႏွင့္ Mi-24P Hind-F

ဒုတိယမ်ိဳးဆက္တြင္ ရဟတ္ယာဥ္၏ ကုိယ္ထည္တည္ေဆာက္မူမွာ ေပါ့ပါးေသာ သတၳဳစပ္ကုိယ္ထည္ကုိ အသုံးျပဳထားေသာ္လည္း က်ဥ္ကာစနစ္ကုိ ေလ်ာ့ခ်ထားျခင္းမရွိေပ။ပန္ကာ၏ သတၲဳစပ္စနစ္ကုိ ေျပာင္းလဲထားေသာေၾကာင့္ လႈပ္ရွားစစ္ကစားမူ ပုိေကာင္းမြန္လာပါသည္။Mi-24Vတြင္ GSh-23L ၁၂.၇မမ စက္အေျမာက္ ႏွစ္လက္ပူး အသုံးျပဳ၍ က်ဥ္ ၄၅၀ေတာင့္ ထည့္သြင္းထားပါတယ္။Mi-24Vရဟတ္ယာဥ္ရဲ႕ စက္အေျမာက္မ်ားဟာ ေလသူရဲမွ ထိန္းခ်ဳပ္ ေရြ႕လ်ားႏုိင္ျခင္းမရွိပဲ အေသတပ္ဆင္ထားသည္။Mi-24Pရဟတ္ယာဥ္တြင္ GSh-30 ၃၀မမ အၾကီးစားစက္အေျမာက္ ႏွစ္လက္တြဲကုိ ေလယာဥ္၏ကုိယ္ထည္နံေဘးတြင္ တပ္ဆင္ထားသည္။၁၂.၇မမ စက္အေျမာက္သည္ သံခ်ပ္ကာကားမိားႏွင့္ ေျမျပင္တပ္ဖြဲ႔မ်ားသာ ထိေရာက္ျပီး တင့္ကားမ်ားကုိ ထိေရာက္စြာ ပစ္ခတ္ႏုိင္မူမရွိေပ။ထုိ႔အျပင္ အခုိင္အမာခံကတုတ္မ်ားကုိ ၃၀မမ စက္အေျမာက္ကသာ ေဖာက္ထြင္းႏုိင္ေသာေၾကာင့္ ယခုကဲ့သုိ႔ေျပာင္းလဲ တပ္ဆင္ခဲ့ျခင္းျဖစ္သည္။Mi-24Pသည္ ရုရွားၾကည္းတပ္တပ္ဖြဲ႕၏ အမာခံတုိက္ခုိက္ေရးရဟတ္ယာဥ္ျဖစ္သည္။
လက္နက္တပ္ဆင္မူ အေနျဖင့္ Mi-24V/Pမ်ားတြင္ 57mm C-5ေရာ့ကတ္မ်ား 80mm S-8ေရာ့ကတ္မ်ား ေပါင္ ၂၅၀ႏွင့္ ၅၅၀ဗုံးမ်ား ႏွင့္ 9K114 Shturm တင့္ဖ်က္ဒုံး ေလးလုံးသယ္ေဆာင္ႏုိင္ျပီး ၃၀မမက်ဥ္ ၇၅၀ေတာင့္ သယ္ေဆာင္ႏုိင္သည္။


တတိယမ်ိဳးဆက္ Mi-35Mႏွင့္ Mi-24PN

Mi-24ထဲတြင္ အဆင့္အျမင့္ဆုံးေသာ Mi-24ျဖစ္သည့္ Mi-24PNမ်ားကုိ ရုရွားေလတပ္သုံးအျဖစ္ အသုံးျပဳလ်ွက္ရွိသည္။အပူေငြ႕ရွာ ဒုံးအႏၲရယ္မွ ကာကြယ္ေပးေသာ Heat Reduce Shieldမ်ား တပ္ဆင္ထားသည္။Mi-24Pကဲ့သုိ႔ ၃၀မမ စက္အေျမာက္မ်ား တပ္ဆင္ထားသည္။ယခင္ Mi-24မ်ားမွာ ညစစ္ဆင္ႏုိင္မူ မရွိပဲ ယခု တတိယမ်ိဳးဆက္မ်ားတြင္ ညစစ္ဆင္ႏုိင္စြမ္းရွိလာသည္။Mi-24PNတြင္ TVလမ္းညြန္စနစ္မ်ား FLIRဟုေခၚေသာ အနီေအာက္ေရာင္ျခည္ရွာေဖြေရး စနစ္မ်ား ပါဝင္ပါသည္။Mi-35Mသည္ ညစစ္ဆင္ေရးအတြက္ ပုိမုိေကာင္းမြန္ေစရန္ ရုရွားတုိက္ေလယာဥ္မ်ားတြင္ အသုံးျပဳေလ့ရွိေသာ အလင္းသံလုိက္စက္ကြင္းနည္းပညာ Electro Optical Location System(OLS)မ်ားေျပာင္းလဲ တပ္ဆင္ျခင္း စစ္သည္ ၈ေယာက္အစား ၃ေယာက္ကုိသာ တင္ေဆာင္ျပီး တုိက္ခုိက္ေရး ရဟတ္ယာဥ္စစ္စစ္ျဖစ္လာေစျခင္း ယခင္ ၃၀မမ စက္ေျမာက္အစား ၁၂.၇မမ စက္အေျမာက္ တစ္လက္ထဲတပ္ဆင္ကာ လႈပ္ရွားစစ္ကစားမူႏွင့္ ရဟတ္ယာဥ္၏ အေလးခ်ိန္ကုိ ေလ်ာ့ခ်ေပးျခင္း လက္နက္တပ္ဆင္ႏုိင္ေသာေနရာ ၆ခုအစား အပါခ်ီကဲ့သုိ႔ လက္နက္တပ္ဆင္ႏုိင္ေသာ ေနရာ ၄ခုသာထားရွိျပီး Unguided လက္နက္မ်ားထက္ တိက်လမ္းညြန္ လက္နက္မ်ားကုိ ပုိမုိ အသုံးျပဳကာ ရဟတ္ယာဥ္အား multirole ဘက္စုံသုံးစနစ္ပုိမုိဆန္လာေစျခင္း ဘီအတင္အခ်မျပဳလုပ္ႏုိင္ေသာ အေသတပ္ဘီးမ်ား ထားရွိျခင္းေၾကာင့္ ဘီးခ်မရသည့္ ျပသာနာအား ေလ်ာ့ပါးေစျခင္း တုိ႔ကုိ အဆင့္ျမင့္တင္ထားသည္။Mi-35M၏ ေလယာဥ္ေမာင္းခန္းကုိ ဖန္သားျပင္ ေလယာဥ္ေမာင္းခန္းစနစ္(Glass Cockpit)ကုိ ျမင့္ တင္ထားသည္။ အခ်ိဳ႕ေသာ Mi-24PNမ်ားသည္ OLSစနစ္မ်ား ပါဝင္ပါသည္။Mi-35Mႏွင့္ Mi-24PNအခ်ိဳ႕တြင္ Igla ေဝဟင္ပစ္ တာတုိဒုံးမ်ား တပိဆင္ႏုိင္ပါသည္။Mi-24PNတြင္ ၃၀မမ စက္အေျမာက္ႏွစ္လက္ႏွင့္ က်ဥ္အေတာင့္ ၇၅၀,၅၇မမ S-5ေရာကတ္ဒုံး,၈၀မမ S-8ေရာကတ္ဒုံး,ေပါင္၂၅၀ႏွင့္ ေပါင္၅၅၀ဗုံးမ်ား,9K114 Shturm တင့္ဖ်က္ဒုံး ေလးလုံးသယ္ေဆာင္ႏုိင္ပါတယ္။Mi-35Mတြင္ တန္ျပန္အီလက္ထေရာနစ္စနစ္ (jumming system) GPS/INS ေလေၾကာင္းလမ္းညြန္စနစ္မ်ားပါဝင္ပါသည္။

ဆုိဗီယက္(ရုရွား)ႏုိင္ငံသည္ ျပည္ပသုိ႔ တင္ပုိ႔ေသာ Mi-24Dမ်ားကုိ Mi-25အျဖစ္လည္းေကာင္း Mi-24V/Pမ်ားကုိ Mi-35V/Pမ်ားအျဖစ္လည္းေကာင္း နာမည္ေျပာင္းျပီး တင္ပုိ႔ေလ့ရွိသည္။



တပ္မေတာ္ေလ ႏွင့္ Mi-35PN

  တပ္မေတာ္ေလသည္ အနီးကပ္ပစ္ကူေပးတာဝန္မ်ား ယာဥ္တန္းအေစာင့္လုိက္ တာဝန္မ်ား တင့္ဖ်က္စစ္ဆင္ေရးမ်ား ဆင္ႏြဲႏုိင္ရန္ တုိက္ခုိက္ေရး ရဟတ္ယာဥ္ တစ္စီးကုိ ဝယ္ယူရန္ ၾကိိဳးပမ္းခဲ့သည္။ယခင္ Mi-2အေပါ့စား တုိက္ခုိက္ေရး ရဟတ္ယာဥ္ႏွင့္ လက္နက္တပ္ဆင္ပစ္ခတ္ႏုိင္ေသာ Mi-171V ရဟတ္ယာဥ္မ်ားရွိေသာ္လည္း Mi-2ရဟတ္ယာဥ္သည္ လက္နက္တပ္ဆင္ႏုိင္မူ နည္းပါးျခင္း တင့္ဖ်က္စစ္ဆင္ေရးမ်ားတြင္ အသုံးမျပဳႏုိင္ျခင္းမ်ား ရွိသလုိ Mi-171Vသည္လည္း တုိက္ခုိက္ေရးရဟတ္ယာဥ္ စစ္စစ္မဟုတ္ေပ။ထုိ႔ေၾကာင့္ တုိက္ခုိက္ေရးရဟတ္ယာဥ္ တစ္မ်ိဳးကုိ ဝယ္ယူရန္ ရွာေဖြခဲ့ရာ Mi-24ရဟတ္ယာဥ္မ်ားသည္ စိတ္ခ်ယုံၾကည္ရျခင္း စစ္ဆင္ေရးမ်ားစြာတြင္ အသုံးခ်ဖူးျခင္း ႏုိင္ငံေပါင္း၆၃ႏုိင္ငံတြင္ အသုံးျပဳေနျခင္းတုိ႔ေၾကာင့္ Mi-24ရဟတ္ယာဥ္ကုိ ေရြးခ်ယ္ခဲ့သည္။Mi-35PN ရဟတ္ယာဥ္ ၁၁စီးကုိ ဝယ္ယူခဲ့ျပီး အတည္မျပဳႏုိင္ေသာ သတင္းအရ Mi-35PN အစီး၅၀အထိ ဝယ္ယူရန္ သေဘာတူညီထားသည္ဟု သိရွိရပါသည္။Mi-35PN တုိက္ခုိက္ေရး ရဟတ္ယာဥ္မ်ားကုိ KIA အၾကမ္းဖက္ ေသာင္းက်န္းသူ ႏွိမ္နင္းေရး စစ္ဆင္ေရးတြင္ အသုံးျပဳခဲ့ပါသည္။နယ္ျခားေစာင့္တပ္ အမွတ္(၁၀၀၂)အား KIA အၾကမ္းဖက္ေသာင္းက်န္းသူ အင္အား၄၀၀ခန္႔မွ ဝင္ေရာက္တုိက္ခုိက္ရာတြင္ Mi-35PNတုိက္ခုိက္ေရး ရဟတ္ယာဥ္မွ ညေန ၆နာရီခြဲမွ ၇နာရီခြဲ အခ်ိန္ထိ ညစစ္ဆင္ေရးျပဳလုပ္ကာ တုိက္ခုိက္ခဲ့သည္။ထုိ႔အျပင္ ၾကည္း/ေလ/သံခ်ပ္ကာ/အေျမာက္/ေလေၾကာင္းရန္ ပူးေပါင္းစစ္ဆင္ေရး (အေနာ္ရထာ)တြင္ Mi-35PN တုိက္ခုိက္ေရး ရဟတ္ယာဥ္မ်ား၏ တိက်ထိေရာက္စြာ အနီးကပ္ ျပစ္ကူေပးႏုိင္ ခဲ့သည္ကုိလည္း ေတြ႕ရွိရပါသည္။Mi-35PNသည္ ေဒသတြင္း တုိက္ခုိက္ေရး ရဟတ္ယာဥ္မ်ား ၾကားထဲတြင္ စင္ကာပူ၏ AH-64 Apache Longbow ျပီးလ်ွင္ အေကာင္းဆုံးျဖစ္သည္။ယခုအခါ Mi-35PNရဟတ္ယာဥ္မ်ားကုိ ရုရွားေလတပ္မွ ဆက္လက္အသုံးျပဳေနေသာ္လည္း ၂၀၁၅မွ စတင္ကာ တျဖည္းျဖည္းခ်င္း Mi-28တုိက္ခုိက္ေရး ရဟတ္ယာဥ္မ်ားျဖင့္ အစားထုိးရန္ ၾကိဳးပမ္းေနရာ တပ္မေတာ္ ကာကြယ္ေရးဦးစီးခ်ဳပ္မွာ Mi-35PNထက္ ေနာက္ဆုံးေပၚ Apache Longbowတုိက္ခုိက္ေရး ရဟတ္ယာဥ္၏ ျပိဳင္ဖက္ Mi-28 NEတုိက္ခုိက္ေရး ရဟတ္ယာဥ္ ဘက္ကုိ အာရုံစုိက္ေနသည္ဟု သိရွိရပါသည္။သုိ႔ေသာ္ျငားလည္း Mi-35တုိက္ခုိက္ေရး ရဟတ္ယာဥ္၏ စိတ္ခ်ယုံၾကည္ရမူ စစ္ဆင္ႏုိင္စြမ္းေကာင္းမြန္မူသည္ တပ္မေတာ္ေလအတြက္ အေထာက္အပံေကာင္းမ်ားကုိ ေပးစြမ္းႏုိင္မည္ ျဖစ္ေၾကာင္း တင္ျပလုိက္ရပါတယ္။အားလုံး က်န္းမာခ်မ္းသာက်ပါေစ။

 Mi-24 တိုက္ခိုက္ေရးရဟတ္ယာဥ္၏ အခ်က္လက္အခ်ိဳ႔

ေဆာင္းပါးရွင္ ကို Sky Hunter အား မိမိတို႔ ညီ၊အစ္ကိုမ်ားမွ ေက်းဇူးအထူးတင္ရွိေၾကာင္း ဒီေနရာေလးကေန ေျပာၾကားလိုပါတယ္...)

Saturday, April 5, 2014

MIG-29SMT တိုက္ေလယာဥ္မ်ားအေၾကာင္း

MIG-29SMT သည္ ေဝဟင္စိုးမိုးေရးတိုက္ေလယာဥ္မ်ားျဖစ္သည့္ MIG-29B / SE (4 Generations) မ်ားကို open architecture avionic system မ်ားႏွင့္ တိက်လမ္းညႊန္ပဲ့ထိန္းလက္နက္မ်ား တပ္ဆင္ပစ္ခတ္ႏိုင္သည့္ ဘက္စံုသံုးတိုက္ေလယာဥ္မ်ား (4+ Generations) မ်ားအျဖစ္ အဆင့္ျမွင့္တင္ထားသည့္ အမ်ိဳးအစားျဖစ္သည္။ MIG-29 SMT တိုက္ေလယာဥ္မ်ားကို ၂၀၀၄-ခုႏွစ္မွ စတင္၍ ထုတ္လုပ္ခဲ့ပါသည္။

SMT ႏွင့္ သယ္ေဆာင္ပစ္ခတ္ႏိုင္ေသာ လက္ႏွက္မ်ား
MIG-29 SMT ရဲ႕အဓိကအခ်က္အလက္မ်ားကေတာ့--
 
(၁) တိက်လမ္းညႊန္ပဲ့ထိန္းလက္နက္မ်ား တပ္ဆင္ပစ္ခတ္လာႏိုင္ျခင္း။

(၂) multifunction multi-mode pulse-doppler Zhuk-ME ေရဒါတပ္ဆင္ထားျခင္း။

(၃) Open architecture avionic system မ်ားကိုအေျခခံထားသည့္ data exchange
multiplex channel (bus of MIL STD 1553B standard) မ်ားပါဝင္သည့္ စစ္ဆင္ေရးကြန္ျပဴတာမ်ား တပ္ဆင္ထားသျဖင့္ ဝယ္ယူသည့္ႏိုင္ငံမွ ေတာင္း
ဆိုမႈအလိုက္ ရုရွား (သို႔မဟုတ္) အျခားတိုင္းျပည္မ်ားမွ avionic system အသစ္မ်ားကို လြယ္ကူစြာ ေျပာင္းလဲတပ္ဆင္ ေပးႏိုင္ျခင္း။

(၄) ေလယာဥ္ေမာင္းခန္္းအတြင္းကို ယခင္သာမန္ဒိုင္ခြက္မ်ားအစား wide-screen MFI-10-6 MFD (10" x 6") Screen (၂)-ခု တပ္ဆင္ထားၿပီး၊ HOTAS စနစ္ျဖင့္ ခ်ိတ္ဆက္ထားျခင္း။

(၅) INS-GPS လမ္းညႊန္စနစ္မ်ား လမ္းညႊန္ထိန္းေက်ာင္းစနစ္မွာ ပါဝင္လာျခင္း။

(၆) ေလထဲတြင္ ေဝဟင္ဆီျဖည့္ေလယာဥ္မွ ဆီျဖည့္တင္းႏိုင္သည့္စနစ္ Inflight Refueling System ပါဝင္လာျခင္း။

(၇) ECM Pod မ်ားသယ္ေဆာင္ အသံုးျပဳလာႏိုင္ျခင္း။

(၈) ေလယာဥ္ကိုယ္ထည္အတြင္း ေလာင္စာဆီပိုမိုသယ္ေဆာင္လာႏိုင္သျဖင့္ စစ္ဆင္ေရးအကြာအေဝးအား ပိုမိုခ်ဲ႕ထြင္လာႏိုင္ျခင္း

(၉) ျပဳျပင္ထိန္းသိမ္းမႈျပဳလုပ္ရန္လိုအပ္မႈ နည္းပါးလာျခင္း။ - စသည္တို႔ျဖစ္ပါတယ္။

  
MiG-29SMT တိုက္ေလယာဥ္


 MIG-29SMT ကို လိုအပ္ခ်က္အရ အသစ္တည္ေဆာက္ႏိုင္သလို၊ မူလ MIG-29B, S, SE စသည္တို႔မွလည္း အဆင့္ျမွင့္တင္ႏိုင္ပါတယ္။ MIG-29 SMT သို႔ အဆင့္ျမွင့္တင္ရာတြင္ ေအာက္ပါအခ်က္အလက္မ်ားအတိုင္း အဆင့္ျမွင့္တင္ႏိုင္ပါတယ္။

SMT ၏ ေလယာဥ္ေမာင္းခန္း
(၁) ေလယာဥ္ကိုယ္ထည္ကို အင္အားျဖည့္ျပဳျပင္၍ ပ်ံသန္းခ်ိန္နာရီႏွင့္ တာဝန္ထမ္းေဆာင္မႈသက္တမ္း ပိုမိုလာေစပါတယ္။

(၂) RD-33 Series-3 အင္ဂ်င္အသစ္ကိုတပ္ဆင္ေပးထားျခင္းေၾကာင့္ ျပင္ထိန္းသိမ္းစားရိတ္ႏွင့္ အသံုးျပဳမႈစားရိတ္ ပိုမိုသက္သာပါတယ္။

(၃) ေလယာဥ္ကိုယ္ထည္ကို ေျပာင္းလည္းကာ ေနာက္ေက်ာအား ခံုးလိုက္ၿပီး အပိုဆီတိုင္ကီမ်ား တပ္ဆင္ျခင္းစသည္တို႔ကိုလုပ္ေဆာင္လိုက္သျဖင့္ ေလယာဥ္ကိုယ္တြင္း ေလာင္စာဆီသယ္ေဆာင္ႏိုင္မႈကို ပိုမိုျမွင့္တင္ေပးပါတယ္။

(၄) သံုးစြဲသူ၏ ေတာင္းဆိုမႈအရ ေဝဟင္ဆီျဖည့္စနစ္ကို ထည့္သြင္းေပးပါတယ္။

(၅) Avionic System မ်ား အဆင့္ျမွင့္တင္တပ္ဆင္ပါတယ္။

(၆) Weapon System အသစ္မ်ား အဆင့္ျမွင့္တင္၍ Precision Weapon မ်ားတပ္ဆင္ ပစ္ခတ္လာႏိုင္ေစပါတယ္။




 ကုန္က်စားရိတ္သက္သာမႈ
---------------------------
ေေေေေေေေေေ်ေေ

ေေလယာဥ္ကိုယ္ထည္ ျပန္လည္ၾကံ႕ခိုင္မႈျပဳလုပ္ျခင္းႏွင့္ RD-33 Series-3 အင္ဂ်င္သစ္ကို တပ္ဆင္ျခင္းအားျဖင့္ မူလ MIG-29B / SE မ်ား၏ ပ်ံသန္းမႈနာရီ (၂၅၀၀)နာရီ ႏွင့္ တာဝန္ထမ္းေဆာင္မႈသက္တမ္း (၂၀)ႏွစ္ မွ ပ်ံသန္းမႈနာရီ (၄၀၀၀)နာရီ ႏွင့္ တာဝန္ထမ္းေဆာင္မႈသက္တမ္း (၄၀)ႏွစ္သို႔ တိုးျမွင့္သြားေစပါသည္။ preflight ႏွင့္ between-flights service မ်ားကို (၂၅)မိနစ္အတြင္း လုပ္ေဆာင္ႏိုင္ၿပီး၊ postflight servicing ကို (၄၅)မိနစ္အတြင္း ျပဳလုပ္ႏိုင္သျဖင့္ combat readiness ပိုမိုေကာင္းမြန္ၿပီး၊ အၾကိမ္မ်ားစြာ ပ်ံသန္းတိုက္ပြဲဝင္ႏိုင္ပါသည္။ မူလ MIG-29B / SE မ်ားသည္ ပ်ံသန္းခ်ိန္ (၁၀၀)နာရီ (သို႔) ၁၂-လ ျပည့္တိုင္း periodic maintenance ျပဳလုပ္ေပးရန္လိုၿပီး၊ ပ်ံသန္းခ်ိန္ (၈၀၀)နာရီႏွင့္ (၁၅၀၀)နာရီ (သို႔မဟုတ္) ၉-ႏွစ္ ႏွင့္ ၁၂-ႏွစ္လွ်င္ တစ္ၾကိမ္ Overhaul ျပဳလုပ္ေပးရန္လိုအပ္ေသာ္လည္း၊ MIG-29SMT သည္ ပ်ံသန္းခ်ိန္ (၂၀၀)နာရီ (သို႔) ၂၄-လ ျပည့္တိုင္း periodic maintenance ျပဳလုပ္ေပးရန္ ႏွင့္ ပ်ံသန္းခ်ိန္ (၁၀၀၀)နာရီ (သို႔) (၁၀)ႏွစ္ ေရာက္မွ overhaul ျပဳလုပ္ေပးရန္ လိုအပ္ပါတယ္။



 Zuk-ME ေရဒါ၏ စြမ္းေဆာင္ရည္
---------------------------------
Zhuk-ME ေရဒါဟာ ပစ္မွတ္ (၂၄)ခုကို တစ္ၿပိဳက္နက္ Detect ႏိုင္ၿပီး၊ ပစ္မွတ္ (၁၀)ခုကို တစ္ၿပိဳင္နက္ Track လုပ္ႏိုင္ပါတယ္။ Zuk-ME ေရဒါ၏ ပစ္မွတ္ ေထာက္လွမ္းႏိုင္မႈမွာ ေအာက္ပါအတိုင္း ျဖစ္ပါတယ္။

For 20m2 - detection range - 170km
For 15m2 - detection range - 158km
For 12.5m2 - detection range - 151km
For 10m2 - detection range - 143km
For 8.5m2 - detection range - 137km
For 3m2 - detection range - 106km
For 1m2 - detection range - 80km

   

 Zhuk-ME ေရဒါဟာ Su-30MKI အရြယ္အစားရွိ ေဝဟင္ပစ္မွတ္ကို ၁၅၈-ကီလိုမီတာ အကြာအေဝးတြင္လည္းေကာင္း၊ F-16 Block-52 / MIG-29 / Gripen / JF-17 အရြယ္အစားရွိ ေဝဟင္ပစ္မွတ္ကို ၁၂၀-ကီလိုမီတာ အကြာအေဝးတြင္လည္းေကာင္း အသီးသီး ေထာက္လွမ္း ႏိုင္ၿပီး၊ ၎တို႔အထဲမွ ပစ္မွတ္ (၄)ခုကို တစ္ၿပိဳက္နက္တည္း R-77 RVVAE ဒံုးပ်ံျဖင့္ ၁၀၀-ကီလိုမီတာ အကြာအေဝးထိလည္းေကာင္း၊ AEW&C အကူအညီျဖင့္ ၁၆၀-ကီလိုမီတာအကြာအေဝးအထိလည္းေကာင္း ပစ္ခတ္ေခ်မႈန္းႏိုင္ပါတယ္။ R-27ER1/ET1 ဒံုးပ်ံျဖင့္လည္း ၁၀၀-ကီလိုမီတာ အကြာအေဝးထိ AEW&C အကူအညီျဖင့္ ၁၃၀-ကီလိုမီတာ အကြာအေဝးအထိ၎ ပစ္ခတ္ေခ်မႈန္းႏိုင္ပါတယ္။

 
 Destroyer အရြယ္အစားရွိ ေရျပင္ပစ္မွတ္ကိုလည္း ၃၀၀-ကီလိုမီတာအကြာအေဝးမွ ေထာက္လွမ္းႏိုင္ၿပီး Kh-31AD သေဘၤာဖ်က္ဒံုးပ်ံျဖင့္ (၁၆၀)ကီလိုမီတာအကြာအေဝးထိလည္းေကာင္း၊ Kh-31A သေဘၤာဖ်က္ဒံုးပ်ံျဖင့္ (၅၀/၇၀)ကီလိုမီတာအကြာအေဝးထိလည္းေကာင္း၊ Kh-35E သေဘၤာဖ်က္ဒံုးပ်ံျဖင့္ (၁၃၀)ကီလိုမီတာအကြာအေဝးထိလည္းေကာင္း၊ Kh-35UE သေဘၤာဖ်က္ဒံုးပ်ံျဖင့္ (၂၆၀)ကီလိုမီတာအကြာအေဝးထိလည္းေကာင္း ပစ္ခတ္ေခ်မႈန္းႏိုင္ပါသည္။


ေရဒါစခန္းမ်ားအား Kh-31P ေရဒါဖ်က္ဒံုးပ်ံျဖင့္ (၁၈၅)ကီလိုမီတာအကြာအေဝးထိ ပစ္ခတ္ေခ်မႈန္းႏိုင္ပါသည္။


ေရျပင္/ေျမျပင္ပစ္မွတ္မ်ားအား Kh-29TE ေျမျပင္ပစ္ TV ပဲ့ထိန္းဒံုးပ်ံျဖင့္ (၃၀)ကီလိုမီတာအကြာအေဝးထိလည္းေကာင္း၊ Kh-29L ေလဆာပဲ့ထိန္းဒံုးပ်ံျဖင့္ (၁၀)ကီလိုမီတာ အကြာအေဝးထိ ပစ္ခတ္ေခ်မႈန္းႏိုင္ပါသည္။ Kh-25MLE/MSE ေျမျပင္ပစ္ဒံုးပ်ံျဖင့္ (၄၀)ကီလိုမီတာအကြာအေဝးထိ ပစ္ခတ္ႏိုင္ပါသည္။ ေျမျပင္တြင္ လႈပ္ရွားေနသည့္တင့္ကားအုပ္စုကို ၂၅-ကီလုိမီတာ အကြာအေဝးမွ ေထာက္လွမ္းသိရွိႏိုင္ၿပီး ေခ်မႈန္းႏိုင္ပါသည္။

#Zhuk-ME ေရဒါအေၾကာင္းကို Post တစ္ခုအေနျဖင့္ သီးသန္႔ေဖာ္ျပပါဦးမည္။


 Laser Range-Finding- Infra-Red Search and Track System
-------------------------------------------------------------------
၎စနစ္သည္ ေလယာဥ္အေရွ႕ပိုင္းတြင္တပ္ဆင္ထားၿပီး ေလယာဥ္၊ သေဘၤာ၊ တင့္ကား၊ လူ၊ အေဆာက္အဦးမ်ားမွ ထြက္ရွိသည့္အပူလိႈင္းမ်ားကို ေထာက္လွမ္းၿပီး၊ Laser Range Finder ျဖင့္ (၁၉၂)ကီလိုမီတာအကြာအေဝးရွိပစ္မွတ္မ်ားကို တစ္ၿပိဳက္နက္တည္း (၂၄)ခုအထိ ေထာက္လွမ္းႏိုင္ပါသည္။ BVR Combat အတြက္ ၎စနစ္ကို MIG-29SMT တြင္ R-27ET1 ျဖင့္တြဲဖက္ၿပီး၊ ၁၀၀-ကီလိုမီတာ အကြာအေဝးထိပစ္ခတ္ ေခ်မႈန္းႏိုင္ပါသည္။ အဆိုပါစနစ္သည္ ရန္သူ႔တန္ျပန္ေႏွာင့္ယွက္မႈလိႈင္းမ်ား ျပင္းထန္စြာထုတ္လႊင့္ထားသည့္ ပတ္ဝန္းက်င္တြင္လည္းေကာင္း၊ ရန္သူ႔ stealth နည္းပညာသံုး ေရယာဥ္/ေလယာဥ္မ်ားအား ေထာက္လွမ္းရွာေဖြရာတြင္လည္းေကာင္း မ်ားစြာအသံုးဝင္ၿပီး၊ ရုရွားတိုက္ေလယာဥ္မ်ား၏ အဓိက အားသာခ်က္တစ္ခုပင္ျဖစ္ပါသည္




ေရဒါႏွင့္ အီလက္ထရြန္နစ္တန္ျပန္ေႏွာက္ယွက္မႈစနစ္မ်ား
---------------------------------------------------------
MIG-29 တြင္တပ္ဆင္ထားသည့္ ေရဒါႏွင့္ အီလက္ထရြန္နစ္တန္ျပန္ေႏွာက္ယွက္မႈစနစ္သည္ အခ်င္း ၃၂-ကီလိုမီတာအကြာအေဝးအတြင္းရွိ ေလယာဥ္၊ ဒံုးပ်ံမ်ားအား တန္ျပန္ေႏွာင့္ယွက္ႏိုင္ပါသည္။ အီလက္ထရြန္နစ္တန္ျပန္ေႏွာက္ယွက္မႈလိႈင္းမ်ား ထုတ္လႊင့္လိုက္သည္ႏွင့္ ရန္သူ႔တန္ုျပန္ေႏွာင့္ယွက္မႈလိႈင္းမ်ား ထုတ္လႊင့္ေနသည့္ ေလယာဥ္ကို ေတြ႕ရွိႏိုင္ေခ် ၁၀% ပိုမ်ားလာၿပီး၊ ရန္သူ႔ လက္နက္စနစ္မွ မိမိကို lock လုပ္ႏိုင္ေခ် ၂၀% ေလ်ာ့က်ေစၿပီး၊ ရန္သူ႔ဒံုးပ်ံမွ စတင္တိုက္ခိုက္ႏိုင္ျခင္းမရွိေစရန္ ၆% ေလ်ာ့ခ်ေပးပါတယ္။

 

                MSP-418K ၏ အလုပ္လုပ္ပံု ဗီဒီယို

 ပ်ံတက္ႏိုင္မႈအေလးခ်ိန္, (ကီလိုဂရမ္) : ပံုမွန္ - ၁၇၀၀၀ ၊ အမ်ားဆံုး - ၂၂၀၀၀
ကိုယ္ထည္တြင္းေလာင္စာဆီ သယ္ေဆာင္ႏိုင္မႈ (ကီလိုဂရမ္) : ၄၂၀၀
အပိုဆီတိုင္ကီမ်ား (ကီလိုဂရမ္) : ၁ x ၁၅၀၀, ၂ x ၁၁၅၀
အမ်ားဆံုးလက္နက္သယ္ေဆာင္ႏိုင္မႈအေလးခ်ိန္ (ကီလိုဂရမ္) : ၅၀၀၀
အျမန္ႏႈန္း (မိုင္/နာရီ) : အနိမ့္ပ်ံ - ၁၅၀၀၊ အျမင့္ပ်ံ - ၂၄၀၀ (2.25 Mach)
အျမင့္ဆံုးတက္ႏိုင္သည့္ အျမင့္ေပ (မီတာ) : ၁၇၅၀၀
အေဝးဆံုးပ်ံသန္းႏိုင္မႈ (ကီလိုမီတာ) : အပိုဆီတိုင္ကီမပါ - ၁၈၀၀
အပိုဆီတိုင္ကီ (၁)လံုး - ၂၄၀၀
အပိုဆီတိုင္ကီ (၃)လံုး - ၃၀၀၀ /
+ ေဝဟင္ဆီျဖည့္စနစ္ - ၆၀၀၀
အင္ဂ်င္ : RD-33 Series-3 (၂)လံုး
လက္နက္တပ္ဆင္ႏိုင္ရန္ေနရာ : ပံုမွန္ - ေတာင္ပံႏွစ္ဖက္ေအာက္
(၆) ေနရာ + ဝမ္းဗိုက္ေအာက္ (၁)ေနရာ
: တိုးခ်ဲ႕ - စုစုေပါင္း (၁၁)ေနရာ
(ထပ္တိုး (၂)စင္းတြဲ လက္နက္ပစ္စင္ -၄ ခု)
ေဝဟင္မွ ေဝဟင္ပစ္လက္နက္မ်ား : ျမင္ကြင္းလြန္ေဝဟင္ပစ္ဒံုးပ်ံ - R-77 RVVAE - (၆) စင္း
- R-27ER1/ET1 - (၂) စင္း
: တာလတ္ေဝဟင္ပစ္ဒံုးပ်ံ - R-27R1/T1 - (၂) စင္း
: တာတိုေဝဟင္ပစ္ဒံုးပ်ံ - R-73E - (၆) စင္း
ေျမျပင္/ေရျပင္ပစ္ပဲ့ထိန္းဒံုးပ်ံမ်ား : ေျမျပင္ပစ္အပူလိႈင္းရွာဒံုးပ်ံ - Kh-29T/ET - (၂) စင္း
: ေျမျပင္ပစ္ေလဆာပဲ့ထိန္းဒံုးပ်ံ - Kh-29L - (၂) စင္း
- Kh-25ML/MSE/MLE- (၂) စင္း
: သေဘၤာဖ်က္ဒံုးပ်ံ - Kh-31A - (၂) စင္း
- Kh-35E - (၂) စင္း
: ေရဒါဖ်က္ဒံုးပ်ံ - Kh-31P - (၂) စင္း
ဗံုးမ်ား : TV ပဲ့ထိန္းဗံုး - KAB-500Kr - (၄) လံုး
: ေလဆာပဲ့ထိန္းဗံုး - KAB-500L - (၄) လံုး

ပဲ့ထိန္းမဲ့လက္နက္မ်ား : ေရာ့ကတ္ေလာင္ခ်ာ - ဒံုး(၂၀) ပါ S-8 Pod - (၄) ခု
- S-24 Rocket - (၄) လံုး
: သာမန္ဗံုး - 500kg ဗံုး - (၈) လံုး /
ဗံုးမ်ိဳးစံု (၄၀၀၀-ကီလိုဂရမ္)


၎ေဆာင္းပါးကို Myanmar Airpower FB  မွ ကူးယူေဖၚျပပါသည္။ ကူးယူေဖၚျပခြင့္ေပးေသာ Admin ကိုလဲ အထူးပင္ ေက်းဇူးတင္ရွိပါတယ္ ခင္ဗ်ာ။ က်န္းမာခ်မ္းသာၾကပါ။   ။